ಒಂದು ಮೌನ ವ್ಯಥೆ... ೧೮/೮/೨೦೧೧
ನಾ ಮನೆಮಾಡಿದ್ದೆ
ನಿನ್ನಲಿ ಅಂದು,
ಬೆಳೆಯ ತೊಡಗಿದ್ದೆ -
ನಿನ್ನಾಹಾರವ ತಿಂದು...!
ವಿಷಯ ತಿಳಿದೊಡನೆ,
ಎಲ್ಲರಲಿ ಮೂಡಿತಾ ಪರ್ವ;
ಅದರಿಂದಾನೆ -
ನಿನಗೆ ಮಹಾ ಗರ್ವ...!
ವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಕರೆದೊಯ್ದರು ನಿನ್ನ,
ತಿಳಿದರು ನನ್ನ ಲಿಂಗವನ್ನ...
ಎಲ್ಲರಲಿ ಮಾತಾಯಿತು -
"ಗಂಡಾಗಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನ....!"
ಎಂತಹದಾ ಸಂದರ್ಭ,
ಮನೆಮಂದಿಗೆಲ್ಲಾ -
ಬೇಡ,
ಆ ಗರ್ಭ...!!!
ವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆ -
ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ
ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಚಿವುಟಿದರು,
ಮೊಗ್ಗು ಅರಳದಿಹೆ...!
ಆಚರಿಸುತ ಭ್ರೂಣ ಹತ್ಯೆ,
ಹೇಳಿದರು ನಿನಗೆ -
"ಪುನಃ ಪ್ರಯತ್ನಿಸು,
ಸುಮ್ನ್ಯಾಕ್ ಅತ್ತೀಯೆ....!!!"
ಹಪಮ
No comments:
Post a Comment