ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮುಖ.....

(ಇಂಟ್ರೊ ೧೯೯೯ರಲ್ಲಿ ೨ನೇ ಬಹುಮಾನ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಕವನ, ರಾಮಯ್ಯ ಮೆಡಿಕಲ್ ಕಾಲೇಜ್)

ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪು ಎಂದೊಡನೆ ಬರುವುದು

ಜ್ಞಾಪಕಕೆ ಅನೇಕ ವಿಷಯ -

ಮುಖ್ಯವಾದವು ಬರೀ ಮುಖಗಳು; ಅದೂ,

ಬರೀ ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ...!

ಮತ್ತಲವರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ತಿಂಡಿ - ತೀರ್ಥ;

ಇನ್ನಲವರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಬ್ರ್ಯಾಂಡಿ - ವಗೈರೆ...!

ಹಾ ಕೇಳಿ! ಈ ವಿಶೇಶ ಸಂಗತಿ -

ಬಹುಶಃ ಅದು ನನ್ನ ದುರ್ಗತಿ...?

ನಾ ಕಂಡೆ, ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲೊಂದು ಮುಖವ,

ಚಂದ್ರನಂತಹದೋ - ಸೂರ್ಯನಂತಹದೋ ತಿಳಿಯದು...

ಆ ಮುಖ ನನಗನಿಸಿದ ಹಾಗೆ - ತರುಣಿಯದು!

ಮುಖದಲ್ಲಿ ಚಿಗುರು ಮೀಸೆ, ತೆಳ್ಳಗಿನ ಗಡ್ಡ,

ಜೊತೆಗೆ ತುಂಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದ ತಲೆಗೂದಲು...?

ಅಯ್ಯೋ ವಿಧಿಯೆ! ಅದು ತರುಣನ ಮುಖವಿರಬಹುದು!

ಅಲ್ಲಲ್ಲ....ತರುಣಿ?

ಕಾರಣ,

ಆಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಲಜ್ಜೆ,

ಹಾಗು ಧರಿಸಿದ್ದ ಮೂಗುತಿ, ಕಿವಿಯೋಲೆ, ಕೈಬಳೆ-ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ...!

ಹಿಂದಿನಿಂದ ಯಾರೋ ಕೂಗಿದ ಹಾಗಾಯಿತು,

ತಿರುಗೆ ನೋಡಿದರೆ - ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ;

ಆತ ಹೇಳಿದ : "ಓ ರಾಜ...

ನೀನು ನೋಡುತ್ತೆರುವವ ಒಬ್ಬ ಖೋಜ....!!!

                           ಯಾರದೋ ಆ ಮುಖ - ನಾ ತಿಳಿಯೆ....???